Zo werkt het:
De bacteriën voeden zich met melkzuur (een bijproduct van fermentatie).
Daarbij komt koolstofdioxidegas vrij.
Het gas blijft gevangen in de zachte, warme kaas.
Het vormt bubbels, die gaatjes worden naarmate de kaas steviger wordt.
Zie het als gist in brood, maar in plaats van te rijzen, ontstaan er perfecte kleine luchtbelletjes in de kaas.
En hoe groot zijn de gaten?
Het hangt ervan af:
Temperatuur
Verouderingstijd
Vochtgehalte
Zelfs het dieet van de koe
Te koud? Geen bubbels.
Te droog? Gaten storten in.
Te veel gas? Grote, ongelijke ogen.
Het is een delicate balans, en Zwitserse kaasmakers hebben er eeuwen over gedaan om die te perfectioneren.
🐄 De connectie met de koe – het begint in de wei.
Voor de complete kookinstructies ga je naar de volgende pagina of klik je op de knop (>) en vergeet niet om dit te delen met je Facebook-vrienden.
En nu wordt het pas echt interessant.
De bacteriën die de gaten veroorzaken?
Ze komen niet zomaar uit een laboratorium.
Ze beginnen in het gras.
Jazeker, hetzelfde gras dat koeien eten in de weelderige alpenweiden van Zwitserland.
Wanneer koeien grazen, nemen ze microben op uit de grond en het hooi, waaronder Propionibacterium.
Deze microben komen in de melk terecht en van daaruit in de kaas.
Traditionele Emmentaler wordt namelijk gemaakt met rauwe melk, waardoor deze natuurlijke culturen behouden blijven.
Daarom heeft Zwitserse kaas die in andere landen wordt gemaakt vaak minder of kleinere gaatjes – de microben zijn niet dezelfde.
Het gaat om terroir — niet alleen voor wijn, maar ook voor kaas.
🕳️ Waarom heeft niet alle “Zwitserse kaas” gaten?
Voor de complete kookinstructies ga je naar de volgende pagina of klik je op de knop (>) en vergeet niet om dit te delen met je Facebook-vrienden.
Laten we iets verduidelijken:
Niet alle Zwitserse kaas heeft gaten.
En niet alle kaas met gaten is Zwitserse kaas.
Gruyère? Zwitsers — maar meestal zonder gaten (of met hele kleine gaten).
Sbrinz? Hard, oud — helemaal geen ogen.
Amerikaanse “Zwitserse” kaas? Bevat vaak gaten, maar die zijn groter en minder gelijkmatig verdeeld dan bij echte Emmentaler.
Alleen authentieke Emmentaler AOP (Appellation d’Origine Protégée) – gemaakt in Zwitserland volgens strenge regels – heeft de klassieke, walnootgrote ogen.
En zelfs dan zijn geen twee wielen hetzelfde.
Elk exemplaar vertelt een verhaal over:
Het seizoen
De weide
Het weer
De vaardigheid van de kaasmaker
En ja, de ademhaling.
🔊 Het klopritueel – Hoe kaasmakers naar kaas “luisteren”
Voor de complete kookinstructies ga je naar de volgende pagina of klik je op de knop (>) en vergeet niet om dit te delen met je Facebook-vrienden.
In die grot was de kaasmaker niet zomaar voor de lol aan het kloppen.
Hij voerde een eeuwenoude traditie uit, genaamd “affinage door geluid”.
Elke tik produceert een toon:
Hol geluid = goed ontwikkelde ogen, gezond ouder worden
Doffe dreun = te dicht, geen gasontwikkeling
Krakend geluid = mogelijk scheuren aan de binnenkant (een defect)
Het is een vaardigheid die van generatie op generatie wordt doorgegeven, net zoals een muzikant een instrument stemt.
En wat als het geluid niet klopt?
De kaas wordt apart gezet.
Want in Zwitserland wordt perfectie verwacht.
🧀 Leuke weetjes over gaten in Zwitserse kaas
Voor de complete kookinstructies ga je naar de volgende pagina of klik je op de knop (>) en vergeet niet om dit te delen met je Facebook-vrienden.
Het ideale oog is
walnootgrootte
Te klein = onvoldoende gefermenteerd; te groot = textuurfout
Geen gaten =
“blinde kaas”
Beschouwd als een gebrek in Emmentaler
Gaten werden vroeger toegeschreven aan
muizen of hooideeltjes
Voordat we bacteriën begrepen
Moderne melkfiltratie kan
gaten verminderen
Door natuurlijke microben te verwijderen
Sommige kaasmakers
voeg kleine glazen kraaltjes toe
tijdens testen
Om de oogvorming te bestuderen (geen zorgen, ze worden verwijderd!).
🧠 Tot slot: Soms zitten de meest waardevolle dingen vol gaten.
We denken bij perfectie vaak aan glad, solide en foutloos.
Maar in kaas?
De meest gewaardeerde wielen zijn de wielen vol gaten.
En dat is een prachtige metafoor.
Omdat de gaten geen gebreken zijn.
Ze zijn het bewijs van leven.
Bewijs van procesvoering.
Het bewijs dat de natuur haar werk doet – met een beetje hulp van de mens.
Dus de volgende keer dat je een stuk Zwitserse kaas aansnijdt…
Eet het niet zomaar op.
Dankjewel.
Denk aan de alpenweiden.
De grazende koeien.
De bacteriën doen hun werk.
De kaasmaker tikt in het donker.
Want soms zitten de beste dingen in het leven – zoals heerlijke kaas – vol gaten.
En dat is precies wat ze zo bijzonder maakt.













